كارگردان :  سامان سالور  نويسنده :  سامان سالور

خلاصه داستان : صدي و يدي، كارگران پمپ بنزيني قديمي اند كه به علت عوض شدن مسير جاده اصلي، چندي است كه متروك مانده. «يدي» كه دل در گرو دختري در شهر مجاور دارد، در قبال پرداخت مبلغي به عباس اسماعيلي، پستچي ساده دل منطقه، نامه هاي عاشقانه اش را به عشق ناديده اش مي رساند و منتظر ورود صاحبان پمپ بنزين و دريافت طلب هاي معوقه كارش است تا بتواند زندگي مشتركش را آغاز كند، غافل از اينكه پستچي، دلباخته دختر است. نام ۱ - محسن تنابنده ۲ - نادر فلاح ۳ - محسن نامجو ۴ - محمود نظرعليان ۵ - حسن رشيدقامت ۶ - رضا طرهاني مشخصات ديگر فيلم   مدت فيلم  .... 85  دقيقه كشور .... ايران زبان .... فارسي رنگ .... سياه و سفيد صدا .... Mono

وقتی که شما فیلم را در دستگاه قرار می دهید منتظر می مانید تا فیلم شروع شود اگر یک فیلم بین حرفه ای هستید باید اذعان کنم که همیشه شما ابتدای هر فیلم با یک استرس مواجهید که شاید بین من و شما مشترک باشد . استرسی که ناشی از نگرانی در مورد دیدن فیلمی است که الان داخل دستگاه است و نمی دانید که شما را مجذوب خود می کند یا نه . چند کیلو خرما برای مراسم تدفین هم مانند همه فیلم های تاریخ سینما هنگام دیدنش در ابتدا نا خود آگاه این حس به آدم دست می دهد اما مواجه شدن مخاطب با فضای صمیمی و در دسترس آن ناخودآگاه خیال آدم را راحت می کند . چند کیلو خرما برای مراسم تدفین ساخته سامان سالور نگاه های متفاوتی را به خود جذب نموده است اما فارغ از این نگاههای به بررسی خود فیلم از لحاظ محتوائی و ساختاری خواهیم پرداخت .

این فیلم روایت کننده انسان هایی است که هرکدام به طریقی درگیر در مسائلی هستند که غیر قابل حل می نماید و در مجموع نیز چیزی که همه این آدمهای ساده لوح و صمیمی را دور هم جمع می کند همان مسائل است با محوریت بیشتر یک پمپ بنزین . پمپ بنزینی که حالا دیگر تنها یک پمپ بنزین نیست بلکه سال هاست که تبدیل به یک مخروبه شده و صاحبان و کارکنان آن منتظر حضور مسئولین ادارات مربوط هستند . در این بین کلا انسان هایی که در داستان حضور دارند انسا نهایی هستند که انگار همه برای همین داستان ساخته شده اند . به عبارت دیگر اگر شما عباس نامه رسان (محسن نامجو ) را ببینید که در یک بانک مشغول پرداخت حقوق است باور نمی کنید چون او ساخته شده برای اینکه پستچی باشد . و همچنین شخصیت های دیگر . باید در خصوص محتوای فیلم سامان سالور اینگونه نگاه کنیم که این فیلم روایت کننده انسان های هم دوره ماست که علاوه بر سادگی و لهجه های شیرین محلی هرکدام به نحوی درگیر در مسائلی احمقانه هستند یا بهتر بگوئیم اهداف خود را به گونه ای خارج از عادت پیگیری می کنند . که البته در این فیلم به شیرینی به دل می نشیند .

در خصوص ساختار فیلم باید توجه داشت که از لحاظ نوع کادر ها و فیلمبرداری فیلم در سطحی مطلوب قرار دارد . اصلانی فیلمبردار نام آشنای جوان در این فیلم نیز به برداشت قاب های طلائی دست می زند و اکثر قاب ها علاوه بر زیبائی بصری بار دراماتیک خود را نیز دارا هستند که بار سنگین طراحی این قاب ها بر روی دوش کارگردان است ..

بازیگران این فیلم نقشی به سزا در شکل گیری خوب این فیلم داشته اند به گونه ای که حتی تغییر حالت بازیگران در یک نما باعث از هم پاشیدگی شخصیت آنها می شود . گرچه بازی صدری دچار ابهام است البته این به فیلمنامه نیز باز میگردد . نامجو در این فیلم به خوبی نقش عباس نامه رسان را ایفا می کند گرچه در ابتدا بازی وی کمی نا همگون با فضای فیلم است که در ادامه فیلم این نا همگونی خود جزئی از شخصیت اوست .

تدوین در این فیلم به گونه ای خوش نیاز مخاطب را در خصوص ریتم و ضرب آهنگ ارضا میکند و چینش خوب نماها خود تائیدی است بر این مدعا  .

دکور در فیلم سالور مانند تیتراژ ، دیالوگها و همه شخصیت ها چیزهایی هستند که در نوع خود ستودنی اند.

اما کارگردان ، در این فیلم به نمایش تخصص های خود  مپردازد و این فیلم از این جنبه قابل توجه است که فضای فیلم نشان از هوش و استعداد سالور در ساخت این ژانر از سینما است که به حق در این امر موفق بوده است .

در آخر باید گفته شود چند کیلو خرما برای مراسم تدفین نمونه ای خوب برای نشان دادن یک اثر فاخر سینمائی(البته در ایران) است که علاوه بر داشتن آیتم های هنری و فکری بر دل مخاطب عام نیز می نشیند و این خود حسن بزرگی برای یک فیلم است چرا که در سینما کنونی ایران فیلم ها یا آنقدر هنری اند که از جامعه به دور می مانند و یا آنقدر تجاری اند که شعور مخاطب را به سخره می گیرند .

منصور فروزش