در آخرین روزهای روز ۱ شنبه قدم زنان در خیابان های پر هرج و مرج حرکت می کردم که نگاهم به روزنامه های جلوی یک دکه افتاد تیر بزرگی در یکی از این روزنامه های نظرم را جلب کرد :

ترور فرماندهان سپاه در سیستان و بلوچستان

این تیتر همانقدر برایم تاسف آور بود که دیروز خبر کشته شدن افغان ها را توسط نظامیان کشورهای صلح طلب شنیدم .

عبدالمالک ریگی تروریستی است که شاید قبل از یادگرفتن زبان حرف زدن و قبل از یاد گرفتن اولین تعالیم انسانی ترور را خوب آموخته است . یادم می آید سه سال و اندی پیش مطلبی را در وبلاگم گذاشتم که انسان های زیادی آنرا دیدند . من هم خودم هر از چند گاهی این مطلب را دوباره می خوانم شاید جز اولین مطالب درج شده در وبلاگ ها در این زمینه بود .

امروز نگاهم به این موضوع تغییر نکرده اما حرف هایم شاید کمی تفاوت کند . باید ریگی را به سخت ترین حالت مجازات کرد چون خون جوانان زیادی را به زمین ریخت و صدای الله و اکبرش گوش فلک را هنگام سر بریدن جوانان کر می کرد .

وظیفه هر انسانی مقابله با این اتفاقات به هر قیمتی است و در این دنیای مجازی راهی جز نوشتن در سایت ها و وبلاگ ها نیست . هرکس که این مطلب را می خواند سعی کند در وبلاگ یا هر جای دیگری که متعلق به اوست از نفرت مسلمانان و ایرانیان از این گروه بنویسد .(فقط یک پیشنهاد)

در اولین فرصت بیشتر می نویسم و حتما بهتر از این ...

این واقعه خشونت بار را اول به تمام انسان ها و بعد به تمام داغ داران تسلیت می گویم گرچه همه داغ داریم ...